سیستم سختی گیر

امروزه سختی آب مشکلات عدیده ای را در بسیاری از قسمتها ایجاد کرده است. این سختی که بیشتر ناشی از کربناتها، بیکربناتها، کلسیم و منیزیوم می باشد سبب شده است تا قابلیت رسوب املاح در آب افزایش یافته و این رسوب بالا عملا سبب شده است تا عملا کاربرد آبهای سخت در بسیاری از قسمتها غیر ممکن باشد.

امروزه سه سیستم مهم سختی گیر شامل سیستم رسوبی، سیستم های رزینی و سیستم الکتریکی است.

2-1 سیستم رسوبی

در این سیستم جهت سختی گیری معمولا از ترکیبات آهک هیدراته و کربنات سدیم استفاده می شود. این سیستم ها به دو صورت گرم و سرد بوده و قادرند بخش زیادی از سختی آب را حذف نمایند.

2-2 سیستم رزینی

در این سیستم معمولا از رزین کاتیونی سدیم دار استفاده می شود و آب سخت با عبور از رزین یونهای کلسیم و منیزیوم خود را با یون سدیم موجود در رزین مبادله می کنند. لذا بعد از مدتی رزین اشباع شده و در این زمان عملیات احیای رزین توسط نمک طعام صورت می گیرد. بعد از عملیات احیا رزین برای استفاده مجدد آماده است. این سیستم قادر به حذف کربنات و بیکربنات از محیط آب نمی باشد.

2-3سیستم الکتریکی

در این سیستم از نیروی برق جهت سختی گیری استفاده می شود و لذا یونها مثبت به سمت کاتد و یونهای منفی به سمت آند حرکت می کنند. یونهای سختی توسط فرایندهای صورت گرفته در کاتد در آب رسوب کرده و از آب خارج می شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *